دوره 15، شماره 3 - ( 11-1404 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 74-64 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده:   (161 مشاهده)
برای آموزش کودکان ناشنوا و کم‌شنوا می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد. هدف از پژوهش حاضر، مروری بر آموزش کودکان ناشنوا و کم‌شنوا و روش‌های اصلی توان‏بخشی شنیداری بود. مطالعۀ حاضر، یک پژوهش توصیفی و از نوع مروری بود. جامعۀ پژوهش شامل منابع و پیشینه‌های پژوهشی فارسی و انگلیسی می‌شد که به آموزش کودکان ناشنوا و کم‌شنوا و روش‌های اصلی توان‏بخشی شنیداری مربوط می‌شدند. روش نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند بود و شامل 25 مقاله، پایان‌نامه، یا کتاب مرتبط با موضوع پژوهش در محدودۀ سال‌های 1982 تا 2025 می‌شد. برای گردآوری داده‌ها از پایگاه‌های علمی معتبر Scopus، Medline، PubMed، Science Direct، Google Scholar، SID، IranDoc، Magiran، و ISC استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که دامنه‌ای از رویکردها می‌تواند نیازهای آموزشی و توان‏بخشی کودکان ناشنوا را برآورده سازد. در یک طرف این رویکردهای ارتباطی رویکرد اشاره و در طرف دیگر آن رویکرد شفاهی قرار دارد و ارتباط کلی نقطۀ برآیند دو سر طیف یا رویکرد شفاهی و اشاره است. علاوه بر این، گفتار نشانه‌دار و الفبای دستی هم به‏ترتیب بازوی کمکی رویکرد شفاهی و اشاره هستند. بنابراین، برای آموزش کودکان ناشنوا و کم‌شنوا باید به میزان باقی‏ماندۀ شنوایی کودک، توانمندی او و ارائۀ خدمات مشاورۀ توان‏بخشی مناسب به خانواده توجه کرد.

 
متن کامل [PDF 506 kb]   (155 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: 1403/10/4 | پذیرش: 1404/9/29 | انتشار: 1404/9/29

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.