دوره 15، شماره 3 - ( 11-1404 )
جلد 15 شماره 3 صفحات 38-26 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه پزشکی قانونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
چکیده: (175 مشاهده)
مقدمه: اخلاق پزشکی، بهمثابهی بخشی از اخلاق حرفهای، میکوشد اصول اخلاقی را بهطور عملی در نظام سلامت، ازجمله میان پزشکان و تیمهای پزشکی و همچنین در تصمیمگیریهای اخلاقی وارد کند. در این پژوهش میزان احترام متقابل و پایبندی به اخلاق حرفهای بررسی شده است.
مواد و روشها: این مطالعهی توصیفیتحلیلی در سال 1397 بر 213 دستیار رشتههای ماژور دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. پرسشنامهها بهصورت سرشماری میان دستیاران توزیع شد و پس از توضیح اهداف مطالعه، از آنها خواسته شد بادقت به سؤالات پاسخ دهند. دادهها با استفاده از نرمافزار ۲۲ SPSS تحلیل شدند.
یافتهها: از 213 دستیار بررسیشده، 124 نفر مرد و 89 نفر زن بودهاند. میانگین نمرهی احترام متقابل در زنان کمی بیشتر از مردان و نمرهی اخلاق حرفهای در مردان بالاتر بوده است. همچنین، 135 نفر متأهل و 78 نفر مجرد بودهاند و نمرات احترام متقابل و اخلاق حرفهای در پزشکان متأهل بیشتر است. ترکیب شرکتکنندگان شامل 66 دستیار داخلی، 47 دستیار زنانوزایمان، 48 دستیار اطفال و 26 دستیار طب اورژانس بود. بیشترین نمرهی احترام متقابل در دستیاران طب اورژانس و بالاترین نمرهی اخلاق حرفهای در دستیاران زنانوزایمان ثبت شد. همچنین، نمرات احترام متقابل و اخلاق حرفهای در دستیاران با گروه خونی -A بیشتر بوده است.
استنتاج: طراحی مداخلات آموزشی برای تقویت اخلاق حرفهای و احترام متقابل بین دستیاران، بهویژه در تخصصهای با نمرات پایینتر ضروری به نظر میرسد. همچنین، استادان بهمثابهی الگوهای اخلاقی میتوانند نقش کلیدی برای بهبود احترام متقابل و اخلاق حرفهای دستیاران داشته باشند. با ترکیب آموزش فعال، حمایت روانی و ارزیابی مستمر، میتوان فضایی ایجاد کرد که در آن احترام و اخلاق حرفهای بهصورت نهادینه رشد کند.
مواد و روشها: این مطالعهی توصیفیتحلیلی در سال 1397 بر 213 دستیار رشتههای ماژور دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. پرسشنامهها بهصورت سرشماری میان دستیاران توزیع شد و پس از توضیح اهداف مطالعه، از آنها خواسته شد بادقت به سؤالات پاسخ دهند. دادهها با استفاده از نرمافزار ۲۲ SPSS تحلیل شدند.
یافتهها: از 213 دستیار بررسیشده، 124 نفر مرد و 89 نفر زن بودهاند. میانگین نمرهی احترام متقابل در زنان کمی بیشتر از مردان و نمرهی اخلاق حرفهای در مردان بالاتر بوده است. همچنین، 135 نفر متأهل و 78 نفر مجرد بودهاند و نمرات احترام متقابل و اخلاق حرفهای در پزشکان متأهل بیشتر است. ترکیب شرکتکنندگان شامل 66 دستیار داخلی، 47 دستیار زنانوزایمان، 48 دستیار اطفال و 26 دستیار طب اورژانس بود. بیشترین نمرهی احترام متقابل در دستیاران طب اورژانس و بالاترین نمرهی اخلاق حرفهای در دستیاران زنانوزایمان ثبت شد. همچنین، نمرات احترام متقابل و اخلاق حرفهای در دستیاران با گروه خونی -A بیشتر بوده است.
استنتاج: طراحی مداخلات آموزشی برای تقویت اخلاق حرفهای و احترام متقابل بین دستیاران، بهویژه در تخصصهای با نمرات پایینتر ضروری به نظر میرسد. همچنین، استادان بهمثابهی الگوهای اخلاقی میتوانند نقش کلیدی برای بهبود احترام متقابل و اخلاق حرفهای دستیاران داشته باشند. با ترکیب آموزش فعال، حمایت روانی و ارزیابی مستمر، میتوان فضایی ایجاد کرد که در آن احترام و اخلاق حرفهای بهصورت نهادینه رشد کند.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
بهداشت حرفه ای
دریافت: 1403/12/4 | پذیرش: 1404/9/28 | انتشار: 1404/9/28
دریافت: 1403/12/4 | پذیرش: 1404/9/28 | انتشار: 1404/9/28
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |