دوره 15، شماره 4 - ( 2-1405 )
جلد 15 شماره 4 صفحات 101-93 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
چکیده: (222 مشاهده)
مقدمه: مقدمه: از آنجایی که کیفیت مناسب فرزندپروری یک عامل بسیار مهم در رشد و سلامت کودکان است، مطالعه حاضر با هدف تاثیر آموزش فرزندپروری سازگارانه بر خودکارآمدی والدگری و تنظیم هیجان مادران دارای کودکان ۲ تا ۸ ساله انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل ۲۸ نفر از مادران دارای فرزند با دامنه سنی ۲تا ۸ سال شهر تهران بود که با روش نمونهگیری هدفمند و با استفاده از معیارهای ورود انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل ( ۱۴ نفر در گروه آزمایش و ۱۴ نفر در گروه کنترل) گمارده شدند. ابزار پژوهش مقیاس خودکارآمدی والدگری دومکا و همکاران (۱۹۹۶) و مقیاس راهبردهای تنظیم هیجان گروس و جان (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش در ۶ جلسه ۶۰ دقیقه ای برنامه آموزشی را دریافت کردند و گروه کنترل چنین آموزشی را دریافت نکرد. در نهایت دادهها با روش تحلیل کواریانس چند متغیره و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۵ مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان دهنده تفاوت معنادار بین گروهای کنترل و آزمایش در مرحله پس آزمون وجود داشت. بنابراین میتوان گفت که بسته آموزشی فرزندپروری سازگارانه بر افزایش خودکارآمدی والدگری و تنظیم هیجان مادران تاثیر گذار بود.
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای به دست آمده میتوان نتیجه گیری نمود که آموزش فرزندپروری سازگارانه میتواند در افزایش خودکارآمدی مادران و تنظیم هیجان آنها موثر باشد. بنابراین پیشنهاد میشود که از محتوای آموزشی فرزندپروری سازگارانه در جهت افزایش خودکارآمدی والدگری و ارتقای مدیریت هیجانی مادران دارای فرزندان کم سن و سال استفاده نمود.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون – پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل ۲۸ نفر از مادران دارای فرزند با دامنه سنی ۲تا ۸ سال شهر تهران بود که با روش نمونهگیری هدفمند و با استفاده از معیارهای ورود انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل ( ۱۴ نفر در گروه آزمایش و ۱۴ نفر در گروه کنترل) گمارده شدند. ابزار پژوهش مقیاس خودکارآمدی والدگری دومکا و همکاران (۱۹۹۶) و مقیاس راهبردهای تنظیم هیجان گروس و جان (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش در ۶ جلسه ۶۰ دقیقه ای برنامه آموزشی را دریافت کردند و گروه کنترل چنین آموزشی را دریافت نکرد. در نهایت دادهها با روش تحلیل کواریانس چند متغیره و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۵ مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان دهنده تفاوت معنادار بین گروهای کنترل و آزمایش در مرحله پس آزمون وجود داشت. بنابراین میتوان گفت که بسته آموزشی فرزندپروری سازگارانه بر افزایش خودکارآمدی والدگری و تنظیم هیجان مادران تاثیر گذار بود.
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای به دست آمده میتوان نتیجه گیری نمود که آموزش فرزندپروری سازگارانه میتواند در افزایش خودکارآمدی مادران و تنظیم هیجان آنها موثر باشد. بنابراین پیشنهاد میشود که از محتوای آموزشی فرزندپروری سازگارانه در جهت افزایش خودکارآمدی والدگری و ارتقای مدیریت هیجانی مادران دارای فرزندان کم سن و سال استفاده نمود.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
دریافت: 1404/1/21 | پذیرش: 1404/1/16 | انتشار: 1405/1/16
دریافت: 1404/1/21 | پذیرش: 1404/1/16 | انتشار: 1405/1/16
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |