fa مروری بر استراتژی‌های تخریب بیولوژیکی آفلاتوکسین ها توسط قارچ ها ميکروبيولوژي ميکروبيولوژي مروری Review <div style="text-align: justify;">&nbsp;<span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">آفلاتوکسین_&shy;ها از متابولیت‌های ثانویه قارچ‌ها بالأخص گونه‌های آسپرژیلوس فلاووس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس و به‌عنوان خطرناک‌ترین مایکوتوکسین های شناخته‌شده در انسان و دام هستند. بیش از حدود </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">20 </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">نوع آفلاتوکسین‌ها شناخته‌شده که شش نوع آن</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> اصلی‌ترین نقش بیماری‌زایی ازجمله پتانسیل کانسروژنیک را به خود اختصاص داده‌اند. انسان علاوه بر مصرف مستقیم غذاهای با منشأ گیاهی آلوده به این توکسین، از طریق انتقال توکسین و متابولیت‌های حاصل از آن‌ها در محصولات حیوانی می‌تواند به‌صورت غیرمستقیم در معرض آلودگی قرار گیرد. برای سم‌زدایی و کاهش خطرات تهدید‌کننده بهداشت عمومی و آسیب‌های اقتصادی منتج از آفلاتوکسین‌ها در محصولات غذایی، تکنیک‌های متفاوت(فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی) موردمطالعه قرارگرفته است. تمام این روش‌ها از طریق تغییر و تخریب ساختار مولکولی توکسین، سبب مهار انتقال و کاهش قابلیت دسترسی توکسین ها به بافت هدف و حذف آن می‌گردند. مطالعه مروری حاضر با جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">داخلی و خارجی</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> به بررسی تخریب بیولوژیکی&nbsp;آفلاتوکسین_&shy;ها</span></span></span> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">توسط میکروارگانیسم‌های قارچی(رشته‌ای و مخمری) و تبدیل آن به محصولاتی غیرسمی یا با سمیت کمتر و ارائه راهکارهای مناسب پرداخته است. با توجه به اینکه برخی گونه‌های قارچی دارای قابلیت تخریب آفلاتوکسین‌ها بوده و میزان این تخریب با نوع سوش قارچی ارتباطی قوی دارد، لذا انجام بررسی‌های بیشتر و گسترده روی کاربرد آن در مواد غذایی می‌تواند در اتخاذ استراتژی‌های پیشگیری از برخی بیماری‌ها و در نتیجه ارتقا سلامت انسان حائز اهمیت باشد.</span></span></span></div> Aflatoxins are secondary metabolites of fungi, particularly Aspergillus flavus and Aspergillus parasiticus, that known to be the most dangerous mycotoxin. Among the more than 20 types of aflatoxin identified, four types of AFB1, AFB2, AFG1, AFG2, and two AFM1 and AFM2 (hydroxylated metabolites of AFB1 and AFB2 in animals and livestock products, respectively) have been identified as major contributors to pathogenicity. The carcinogenic role of these toxins recognized in liver target tissue.<br> Human exposure to mycotoxins occurs directly through the intake of contaminated agricultural products or indirectly through the consumption of products of animal origin prepared or obtained from animals that were fed with contaminated material. For detoxification and reduce threats to public health in the context of communities, and the economic damage caused by the aflatoxins in food products of animal and plants, different techniques (physical, chemical and biological) has been studied.<br> &nbsp;All of these methods, by modifying and destroying the toxin molecular structure, inhibit its transfer to the digestive system, and reduce the accessibility of toxins to the target tissue and eliminate it. The current review performed based on search in database Scopus, Elsevier, PubMed, Google scholar, Science Direct, Iranmedex, Magiran, SID and Irandoc of biological substance (bacteria, fungi, and algae) reviews the biological degradation of AFs by fungal microorganisms and converting it into non-toxic, or less toxic products, and providing appropriate solutions. مایکوتوکسین, آفلاتوکسین, سرطان, تخریب بیولوژیکی, پروبیوتیک, قارچ. Aflatoxin, Cancer, Detoxification, Biodegradation, Probiotic, Fungi. 36 48 http://ce.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-561-2&slc_lang=fa&sid=1 Parvaneh Afshar پروانه افشار 10031947532846002166 10031947532846002166 No Ph.D. student, Department of Food Science and Industry, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. گروه علوم و صنایع غذایی، میکروبیولوژی، واحد آیت‌الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل. Ali Motamedzadegan علی معتمدزادگان amotgan@yahoo.com 10031947532846002167 10031947532846002167 Yes Research and Development Unit of Referral Laboratory, Deputy of Health Management, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، ساری. Mohammad Ahmady محمد احمدی 10031947532846002168 10031947532846002168 No Department of Food Hygiene, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. دانشگاه آزاد اسلامی، آمل. Mazdak Alimi مزدک علیمی 10031947532846002169 10031947532846002169 No Department of Food Science and Industry, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. دانشگاه آزاد اسلامی، آمل. Seyyed Ahmad Shahidi سید احمد شهیدی 10031947532846002170 10031947532846002170 No Department of Food Science and Industry, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. دانشگاه آزاد اسلامی، آمل. Leila Golestan لیلا گلستان 10031947532846002171 10031947532846002171 No Department of Food Hygiene, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. دانشگاه آزاد اسلامی، آمل. Azade Ghorbani Hasansaraei آزاده قربانی حسن سرائی 10031947532846002172 10031947532846002172 No Department of Food Science and Industry, Ayatollah Amoli Branch, Islamic Azad University, Amole, Iran. دانشگاه آزاد اسلامی، آمل.