دوره 15، شماره 4 - ( 2-1405 )
جلد 15 شماره 4 صفحات 10-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghahrani N, Amuei F, Hosseini S H, Gholami F, ZamaniKiasari A, Moradi S, et al . Evaluation of the Research Status of Faculty Members and Those Subject to Academic Stagnation at Mazandaran University of Medical Sciences. Clin Exc 2026; 15 (4) :1-10
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-907-fa.html
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-907-fa.html
قهرانی نسیم، عمویی فتانه، حسینی سید حمزه، غلامی فرهاد، زمانی کیاسری عالیه، مرادی سیاوش، و همکاران. و همکاران.. ارزیابی وضعیت پژوهشی اعضای هیئت علمی و مشمولین رکود علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران. تعالی بالینی. 1405; 15 (4) :1-10
نسیم قهرانی 
، فتانه عمویی ، سید حمزه حسینی ، فرهاد غلامی ، عالیه زمانی کیاسری ، سیاوش مرادی ، پدرام ابراهیم نژاد ، سید حمید شریف نیا ، رقیه ولی پور خواجه غیاثی ، مریم نعمتی ، اعظم اسمعیلی قاجاری
، فتانه عمویی ، سید حمزه حسینی ، فرهاد غلامی ، عالیه زمانی کیاسری ، سیاوش مرادی ، پدرام ابراهیم نژاد ، سید حمید شریف نیا ، رقیه ولی پور خواجه غیاثی ، مریم نعمتی ، اعظم اسمعیلی قاجاری
روانپزشک، مرکز تحقیقات روانتنی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
چکیده: (66 مشاهده)
توجه به ارتقای علمی اعضای هیئت علمی از اهمیت بسیار بالایی در دانشگاه ها برخوردار است، زیرا بیتوجهی به آن میتواند منجر به رکود علمی اعضای هیئت علمی و افت انگیزۀ آنان شود. در آیین نامۀ وزارت بهداشت، مصادیق رکود علمی اعضای هیئت علمی را ترفیع نگرفتن در 3 سال متوالی، یا در 4 سال متناوب و ارتقا نیافتن به مرتبۀ بالاتر در مدت زمان تعیینشده مطرح شده است. ازآنجاکه مهم ترین عامل مؤثر بر رکود علمی در مطالعات پیشین، عامل پژوهش شناسایی شد، بنابراین، مطالعۀ حاضر با هدف ارزیابی وضعیت پژوهشی اعضای هیئت علمی و مشمولان رکود علمی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران صورت گرفته است. این مطالعه از نوع هدف کاربردی و با روش توصیفی پیمایشی به ارزیابی وضعیت پایان نامه ها در 5 سال اخیر، از سالهای 1397 تا 1401، پرداخته است. در این مطالعه به صورت سرشماری به بررسی تمامی فعالیت های پژوهشی همۀ اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، که 546 نفر بودند، پرداخته شد. داده ها جمع آوری شد و یافته ها با آمار توصیفی و فراوانی و درصد گزارش شد. یافته های این مطالعه نشان داد 7/46 درصد از پژوهش های اعضای هیئت علمی منتهی به مقاله شد که این میزان در مشمولان رکود علمی 5/41 درصد بوده است. همچنین مشخص شد بالاترین آمار رکود علمی در استادیارانی است که موفق نشده اند در 8 سال گذشته به رتبۀ دانشیاری ارتقا یابند. در این مطالعه مشخص شد مشمولان رکود علمی همانند سایر اعضای هیئت علمی بیش از نیمی از پژوهشهای خود را منتج به مقاله ننمودند. بنابراین، پژوهشگران انجام مطالعات عمیق تر کیفی و ترکیبی را برای شناسایی علل رکود علمی، چالش ها و راهکارهای لازم پیشنهاد کردند.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
آموزش پزشكی
دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار: 1404/11/10
دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار: 1404/11/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
