دوره 15، شماره 4 - ( 2-1405 )                   جلد 15 شماره 4 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mendeley  
Zotero  
RefWorks
Ghahrani N, Amuei F, Hosseini S H, Gholami F, ZamaniKiasari A, Moradi S, et al . Evaluation of the Research Status of Faculty Members and Those Subject to Academic Stagnation at Mazandaran University of Medical Sciences. Clin Exc 2026; 15 (4) :1-10
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-907-fa.html
قهرانی نسیم، عمویی فتانه، حسینی سید حمزه، غلامی فرهاد، زمانی کیاسری عالیه، مرادی سیاوش، و همکاران. و همکاران.. ارزیابی وضعیت پژوهشی اعضای هیئت علمی و مشمولین رکود علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران. تعالی بالینی. 1405; 15 (4) :1-10

URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-907-fa.html

ارزیابی وضعیت پژوهشی اعضای هیئت علمی و مشمولین رکود علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران
نسیم قهرانی ، فتانه عمویی ، سید حمزه حسینی ، فرهاد غلامی ، عالیه زمانی کیاسری ، سیاوش مرادی ، پدرام ابراهیم نژاد ، سید حمید شریف نیا ، رقیه ولی پور خواجه غیاثی ، مریم نعمتی ، اعظم اسمعیلی قاجاری
روان‌پزشک، مرکز تحقیقات روان‌تنی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.
چکیده:   (68 مشاهده)
توجه به ارتقای علمی اعضای هیئت‏ علمی از اهمیت بسیار بالایی در دانشگاه‏ ها برخوردار است، زیرا بی‏توجهی به آن می‏تواند منجر به رکود علمی اعضای هیئت‏ علمی و افت انگیزۀ آنان شود. در آیین ‏نامۀ وزارت بهداشت، مصادیق رکود علمی اعضای هیئت‏ علمی را ترفیع ‏نگرفتن در 3 سال متوالی، یا در 4 سال متناوب و ارتقا نیافتن به مرتبۀ بالاتر در مدت زمان تعیین‏شده مطرح شده است. ازآنجاکه مهم ‏ترین عامل مؤثر بر رکود علمی در مطالعات پیشین، عامل پژوهش شناسایی شد، بنابراین، مطالعۀ حاضر با هدف ارزیابی وضعیت پژوهشی اعضای هیئت‏ علمی و مشمولان رکود علمی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران صورت گرفته است. این مطالعه از نوع هدف کاربردی و با روش توصیفی پیمایشی به ارزیابی وضعیت پایان‏ نامه ‏ها در 5 سال اخیر، از سال‏های 1397 تا 1401، پرداخته است. در این مطالعه به‏ صورت سرشماری به بررسی تمامی فعالیت‏ های پژوهشی همۀ اعضای هیئت‏ علمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، که 546 نفر بودند، پرداخته شد. داده‏ ها جمع ‏آوری شد و یافته ‏ها با آمار توصیفی و فراوانی و درصد گزارش شد. یافته‏ های این مطالعه نشان داد 7/46 درصد از پژوهش ‏های اعضای هیئت‏ علمی منتهی به مقاله شد که این میزان در مشمولان رکود علمی 5/41 درصد بوده است. همچنین مشخص شد بالاترین آمار رکود علمی در استادیارانی است که موفق نشده ‏اند در 8 سال گذشته به رتبۀ دانشیاری ارتقا یابند. در این مطالعه مشخص شد مشمولان رکود علمی همانند سایر اعضای هیئت ‏علمی بیش از نیمی از پژوهش‏های خود را منتج به مقاله ننمودند. بنابراین، پژوهشگران انجام مطالعات عمیق ‏تر کیفی و ترکیبی را برای شناسایی علل رکود علمی، چالش ‏ها و راهکارهای لازم پیشنهاد کردند.
 
واژه‌های کلیدی: رکود علمی، ارتقای شغلی، اعضای هیئت‌علمی، سیاست‌های ارتقا، عمکرد پژوهشی.
     
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: آموزش پزشكی
دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار: 1404/11/10
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.