گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
چکیده: (38 مشاهده)
مقدمه:. بیطرفی پزشکی در تضمین ارائه ایمن و عادلانه خدمات سلامت در شرایط مخاصمات مسلحانه، نقشی اساسی دارد. رعایت این اصل نهتنها بر عهده دولتها و نیروهای مسلح، بلکه مسئولیتی حرفهای برای ارائهدهندگان خدمات سلامت محسوب میشود. این مطالعه با هدف تبیین مفهوم بیطرفی پزشکی و مصادیق آن و نیز ارتقای آگاهی تصمیمگیران، سیاستگذاران و کادر درمان از الزامات اخلاقی و عملکردی ارائه خدمات پزشکی در شرایط مخاصمه انجام شده است.
روش کار: این پژوهش نوعی مطالعه کیفی تحلیلی است که با بهرهگیری از روش تحلیل اسنادی، اصول و مقررات مرتبط با بیطرفی پزشکی را در چهارچوب حقوق بشردوستانه بینالمللی، اسناد اخلاق پزشکی و رویههای مرتبط بررسی کرده است.
یافتهها: یافتهها نشان میدهد که بیطرفی پزشکی در مخاصمات مسلحانه با دو چالش اصلی مواجه است. نخست، ناکافیبودن سطح آگاهی و آموزش دولتها، نیروهای مسلح و ارائهدهندگان خدمات سلامت از الزامات اخلاقی و حقوقی مرتبط با بیطرفی پزشکی؛ دوم، نقص یا فقدان نظام قانونی جامع و کارآمد برای حمایت مؤثر از خدمات پزشکی در شرایط جنگی.
استنتاج: تقویت بیطرفی پزشکی مستلزم اجرای برنامههای آموزشی مستمر، تدوین دستورالعملهای جامع ملی روشن و اجرای مؤثر قوانین برای حمایت از خدمات سلامت در مخاصمات مسلحانه است. در سطح بینالمللی نیز تبیین دقیقتر حدود مسئولیت و صلاحیت مراجع کیفری بینالمللی و بهرهگیری از سازوکارهای غیرقضایی و سیاسی، میتواند در حفاظت از خدمات سلامت نقش مؤثری ایفا کند
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
مديريت خدمات بهداشتي و درماني دریافت: 1404/11/2 | پذیرش: 1405/2/6 | انتشار: 1405/2/10