دوره 16، شماره 1 - ( 5-1405 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 75-60 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Behzadi F, Bagheri F, Mohyadini A. Meaning-Making in Life-Threatening Illness: A Grounded Theory Study with Educational Implications for Medical Sciences. Clin Exc 2026; 16 (1) :60-75
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-964-fa.html
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-964-fa.html
بهزادی فرزانه، باقری فریبرز، محی الدینی آتنا. فرایند معناسازی در مواجهه با بیماریهای تهدیدکننده حیات: یک مطالعه کیفی مبتنیبر نظریه دادهبنیاد با تأکید بر کاربردهای آموزش علوم پزشکی. تعالی بالینی. 1405; 16 (1) :60-75
دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
چکیده: (40 مشاهده)
مقدمه: بیماریهای تهدیدکننده حیات با چالشهای عمیق روانشناختی و وجودی برای بیماران همراه هستند. معناسازی یکی از فرایندهای کلیدی سازگاری با این شرایط شناخته میشود. هدف این مطالعه تبیین فرایند معناسازی در افراد مبتلابه بیماریهای تهدیدکننده حیات و بررسی کاربردهای آن در آموزش علوم پزشکی بود.
روش کار: این مطالعه کیفی با رویکرد نظریه دادهبنیاد انجام شد. مشارکتکنندگان افراد دارای تجربه زیسته از بیماریهای تهدیدکننده حیات بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری و با استفاده از روش تحلیل مقایسهای مستمر تحلیل شدند. بهمنظور تأمین اعتبار دادهها، معیارهای لینکلن و گوبا، شامل باورپذیری، انتقالپذیری، وابستگی و تأییدپذیری به کار گرفته شد.
یافتهها: یافتهها نشاندهنده فرایند پویا و چندبعدی از معناسازی بودند که شامل شرایط علّی (مانند ازدسترفتن معنا و انسجام زندگی)، راهبردها (مانند نوعدوستی و معنویت)، موانع (مانند نیهیلیسم و آشفتگی روانی) و پیامدها (مانند آرامش درونی، پذیرش و قدردانی از زندگی) است. مدل حاصل نشان میدهد که افراد چگونه در مواجهه با تهدیدهای وجودی، معنای زندگی خود را بازسازی میکنند.
نتیجهگیری: معناسازی در سازگاری روانشناختی با بیماریهای تهدیدکننده حیات نقش مهمی دارد. ادغام رویکردهای مبتنیبر معنا در آموزش علوم پزشکی میتواند به ارتقای همدلی، مهارتهای ارتباطی و توانایی پاسخگویی به نیازهای وجودی بیماران در دانشجویان کمک کند.
روش کار: این مطالعه کیفی با رویکرد نظریه دادهبنیاد انجام شد. مشارکتکنندگان افراد دارای تجربه زیسته از بیماریهای تهدیدکننده حیات بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری و با استفاده از روش تحلیل مقایسهای مستمر تحلیل شدند. بهمنظور تأمین اعتبار دادهها، معیارهای لینکلن و گوبا، شامل باورپذیری، انتقالپذیری، وابستگی و تأییدپذیری به کار گرفته شد.
یافتهها: یافتهها نشاندهنده فرایند پویا و چندبعدی از معناسازی بودند که شامل شرایط علّی (مانند ازدسترفتن معنا و انسجام زندگی)، راهبردها (مانند نوعدوستی و معنویت)، موانع (مانند نیهیلیسم و آشفتگی روانی) و پیامدها (مانند آرامش درونی، پذیرش و قدردانی از زندگی) است. مدل حاصل نشان میدهد که افراد چگونه در مواجهه با تهدیدهای وجودی، معنای زندگی خود را بازسازی میکنند.
نتیجهگیری: معناسازی در سازگاری روانشناختی با بیماریهای تهدیدکننده حیات نقش مهمی دارد. ادغام رویکردهای مبتنیبر معنا در آموزش علوم پزشکی میتواند به ارتقای همدلی، مهارتهای ارتباطی و توانایی پاسخگویی به نیازهای وجودی بیماران در دانشجویان کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
دریافت: 1404/12/25 | پذیرش: 1405/3/12 | انتشار: 1405/3/12
دریافت: 1404/12/25 | پذیرش: 1405/3/12 | انتشار: 1405/3/12
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
