دوره 16، شماره 1 - ( 5-1405 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 86-76 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Geran M, Zarrinkamar M, Amuei F, Khosravi P, Ghasempour R. Explaining How Knowledge and Clinical Skills Are Acquired by Family Medicine Interns: A Qualitative Study at Mazandaran University of Medical Sciences. Clin Exc 2026; 16 (1) :76-86
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-963-fa.html
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-963-fa.html
گران مژگان، زرین کمر مریم، عمویی فتانه، خسروی پژمان، قاسم پور رقیه. تبیین چگونگی کسب دانش و یادگیری مهارتهای بالینی در کارورزان پزشکی خانواده: یک مطالعه کیفی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران. تعالی بالینی. 1405; 16 (1) :76-86
چکیده: (12 مشاهده)
مقدمه: آموزش پزشکی خانواده در تربیت پزشکان توانمند در مراقبتهای اولیه نقش کلیدی دارد. باوجود تأکید استانداردهای ملی و بینالمللی بر اهمیت این دو حوزه، شواهد نشان میدهد که بسیاری از دانشآموختگان پزشکی در مهارتهای عملی خود با کاستی مواجهاند و شکاف میان آموزش نظری و تجربه بالینی همچنان محسوس است. هدف پژوهش حاضر، تبیین چگونگی کسب دانش و یادگیری مهارتهای بالینی از دیدگاه کارورزان پزشکی خانواده بود.
روش کار: این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای هدایتشده (Hsieh & Shannon, 2005) روی سی کارورز پزشکی خانواده انجام شد. نمونهگیری بهصورت هدفمند با حداکثر تنوع صورت گرفت. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل محتوای قراردادی تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: فرایند کسب دانش در سه طبقه اصلی، شامل آموزش تئوری ساختارمند (کلاسهای صبحگاهی، ارائههای دانشجویی، استفاده از گایدلاینها)، مطالعه خودراهبر (مطالعه منابع علمی و استفاده از منابع آنلاین) و یادگیری مبتنیبر تعامل بالینی (یادگیری در حین ویزیت و بازخورد استاد)، شناسایی شد. یادگیری مهارتهای بالینی نیز در سه طبقه تمرین عملی در درمانگاه (ویزیت بیماران و بازخورد عملی)، کار با سامانههای پزشکی (ثبت و پیگیری بیماران، مدیریت داروها)، و مهارتهای ارتباطی با بیمار (تعامل مستقیم و مدیریت نیازهای متنوع) تبیین شد.
نتیجهگیری: یادگیری در کارورزی پزشکی خانواده فرایندی پویا و چندوجهی است که تعامل بین آموزش نظری، تجربه عملی و بازخورد مستمر در آن نقشی اساسی ایفا میکند. بازنگری در ساختار دوره کارورزی و تقویت آموزش مهارتهای ارتباطی و فناوری سلامت در بهبود کیفیت آموزش پزشکی خانواده گامی مؤثر خواهد بود.
روش کار: این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای هدایتشده (Hsieh & Shannon, 2005) روی سی کارورز پزشکی خانواده انجام شد. نمونهگیری بهصورت هدفمند با حداکثر تنوع صورت گرفت. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل محتوای قراردادی تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: فرایند کسب دانش در سه طبقه اصلی، شامل آموزش تئوری ساختارمند (کلاسهای صبحگاهی، ارائههای دانشجویی، استفاده از گایدلاینها)، مطالعه خودراهبر (مطالعه منابع علمی و استفاده از منابع آنلاین) و یادگیری مبتنیبر تعامل بالینی (یادگیری در حین ویزیت و بازخورد استاد)، شناسایی شد. یادگیری مهارتهای بالینی نیز در سه طبقه تمرین عملی در درمانگاه (ویزیت بیماران و بازخورد عملی)، کار با سامانههای پزشکی (ثبت و پیگیری بیماران، مدیریت داروها)، و مهارتهای ارتباطی با بیمار (تعامل مستقیم و مدیریت نیازهای متنوع) تبیین شد.
نتیجهگیری: یادگیری در کارورزی پزشکی خانواده فرایندی پویا و چندوجهی است که تعامل بین آموزش نظری، تجربه عملی و بازخورد مستمر در آن نقشی اساسی ایفا میکند. بازنگری در ساختار دوره کارورزی و تقویت آموزش مهارتهای ارتباطی و فناوری سلامت در بهبود کیفیت آموزش پزشکی خانواده گامی مؤثر خواهد بود.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
آموزش پزشكی
دریافت: 1404/12/27 | پذیرش: 1405/3/15 | انتشار: 1405/3/15
دریافت: 1404/12/27 | پذیرش: 1405/3/15 | انتشار: 1405/3/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
