دوره 16، شماره 1 - ( 5-1405 )
جلد 16 شماره 1 صفحات 21-11 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Jafari F, Tabatabaei Far S S, Ghahramani S, Bagheri Lankarani K. Socialization of Health: implementation of the eleventh paragraph of the general health policy. Clin Exc 2026; 16 (1) :11-21
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-932-fa.html
URL: http://ce.mazums.ac.ir/article-1-932-fa.html
جعفری فاطمه، طباطبایی فر صدیقه، قهرمانی سولماز، باقری لنکرانی کامران. اجتماعی شدن سلامت: اجرایی شدن بند یازدهم سیاست های کلی سلامت. تعالی بالینی. 1405; 16 (1) :11-21
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
چکیده: (2 مشاهده)
مقدمه: نظام سلامت ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان با چالشهایی نظیر افزایش بار بیماریها، محدودیت منابع و ضرورت ارتقای کارایی خدمات سلامت مواجه است. در سالهای اخیر، تقویت رویکرد اجتماعی در نظام سلامت بهعنوان یکی از اهداف مهم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد توجه قرار گرفته است. بااینحال، تحقق اجتماعیشدن سلامت مستلزم وجود نقشه راهی روشن و مبتنیبر شواهد است. این مطالعه با هدف تبیین ابعاد اجتماعیشدن سلامت و ارائه راهکارهای اجرایی برای تحقق بند یازدهم سیاستهای کلی سلامت انجام شد.
روش کار: این مطالعه در قالب خلاصه سیاستی انجام شد. دادههای مورد استفاده از طریق جمعبندی مباحث مطرحشده در پنلهای تخصصی چهارمین کنگره ملی مطالعات اجتماعی سلامت، جلسات مشورتی و اخذ نظرهای صاحبنظران حوزه سلامت گردآوری شد. پس از بررسی و تلفیق دیدگاهها، مهمترین مؤلفهها، چالشها و راهکارهای مرتبط با اجتماعیشدن سلامت استخراج و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که مشارکت اجتماعی، ارتقای سواد سلامت، تقویت همکاریهای بینبخشی، پاسخگویی اجتماعی در آموزش و پژوهش پزشکی و بهرهگیری از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت از مهمترین مؤلفههای اجتماعیشدن سلامت در ایران هستند. همچنین، ضرورت طراحی سازوکارهای مؤثر برای جلب مشارکت مردم، افزایش آگاهی عمومی و تخصیص منابع متناسب با نیازهای محلی مورد تأکید قرار گرفت.
نتیجهگیری: اجتماعیشدن سلامت میتواند بهعنوان یکی از راهبردهای مؤثر در ارتقای شاخصهای سلامت، افزایش مشارکت جامعه و بهبود کارایی نظام سلامت مورد توجه قرار گیرد. تحقق این رویکرد نیازمند برنامهریزی منسجم، تقویت فرهنگ مشارکت اجتماعی، همکاری بینبخشی و بهرهگیری از ظرفیتهای موجود در جامعه است.
روش کار: این مطالعه در قالب خلاصه سیاستی انجام شد. دادههای مورد استفاده از طریق جمعبندی مباحث مطرحشده در پنلهای تخصصی چهارمین کنگره ملی مطالعات اجتماعی سلامت، جلسات مشورتی و اخذ نظرهای صاحبنظران حوزه سلامت گردآوری شد. پس از بررسی و تلفیق دیدگاهها، مهمترین مؤلفهها، چالشها و راهکارهای مرتبط با اجتماعیشدن سلامت استخراج و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که مشارکت اجتماعی، ارتقای سواد سلامت، تقویت همکاریهای بینبخشی، پاسخگویی اجتماعی در آموزش و پژوهش پزشکی و بهرهگیری از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد و خیرین سلامت از مهمترین مؤلفههای اجتماعیشدن سلامت در ایران هستند. همچنین، ضرورت طراحی سازوکارهای مؤثر برای جلب مشارکت مردم، افزایش آگاهی عمومی و تخصیص منابع متناسب با نیازهای محلی مورد تأکید قرار گرفت.
نتیجهگیری: اجتماعیشدن سلامت میتواند بهعنوان یکی از راهبردهای مؤثر در ارتقای شاخصهای سلامت، افزایش مشارکت جامعه و بهبود کارایی نظام سلامت مورد توجه قرار گیرد. تحقق این رویکرد نیازمند برنامهریزی منسجم، تقویت فرهنگ مشارکت اجتماعی، همکاری بینبخشی و بهرهگیری از ظرفیتهای موجود در جامعه است.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
پزشکي اجتماعي
دریافت: 1404/6/6 | پذیرش: 1405/3/9 | انتشار: 1405/3/9
دریافت: 1404/6/6 | پذیرش: 1405/3/9 | انتشار: 1405/3/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
